Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święty Chlodoald

Święty Chlodoald
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Chlodoald
Święty Chlodoald. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Chlodoald

Dzień wspomnienia
7 września
Okres
Wiek 6
Śmierć
560

Życie

Święty Clodoald (w narodzie francuskim znany jako Cloud) urodził się około 522 roku jako wnuk frankijskiego króla Chlodwiga I i świętej królowej Klotyldy. Gdy jego ojciec Chlodomer zginął w wojnie przeciw Burgundczykom, Clodoalda i jego dwóch starszych braci z matczyną miłością przyjęła i wychowała ich święta babka Klotylda w Paryżu.

Chłopcy padli jednak wkrótce ofiarą bezwzględnej chciwości swych stryjów, królów Childeberta i Chlotara, którzy podstępem uprowadzili dzieci i okrutnie uśmiercili dwóch starszych chłopców, aby podzielić między siebie ich dziedzictwo. Mały Clodoald został cudownie ocalony dzięki pomocy wiernych dworzan i ukryty w bezpiecznym miejscu. Wychowany w bojaźni Bożej, Clodoald wcześnie poznał marność i krwawą znikomość ziemskich tronów.

Wiedziony radami ewangelicznymi, dobrowolnie wyrzekł się wszelkich praw królewskich, władzy świeckiej i ziemskiego królestwa, a następnie własnymi rękami ściął swe długie włosy, symbol godności królewskiej Franków, i został klerykiem. Po przyjęciu święceń kapłańskich żył w surowej pokucie, poście i modlitwie. W osadzie Novigentum (dzisiejsze Saint-Cloud) w pobliżu Paryża założył klasztor i kościół, gdzie gromadził uczniów i służył ludowi w pokorze. Zmarł w pokoju w swoim klasztorze 7 września 560 roku.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Clodoalda przypada 7 września. Martyrologium Rzymskie podaje jego wspomnienie w miejscowości Novigentum w ziemi paryskiej, podkreślając, że był z rodu królewskiego, że po zamordowaniu ojca i braci przyjęła go babka, święta Klotylda, oraz że wzgardziwszy ziemskim królestwem został klerykiem. Miejscowość i słynne opactwo Saint-Cloud noszą jego imię. W ikonografii przedstawiany jest w szatach kapłańskich z ornatem lub w habicie, z koroną i nożycami złożonymi u stóp. Odbiera cześć jako patron duchownych, sierot i ofiar przemocy domowej.

Tego samego dnia, 7 września, wspomina się również