ŚWIĘTY · PUSTELNIK
Święty Hospicjusz
- Dzień wspomnienia
- 21 maja
- Okres
- Wiek 6
- Śmierć
- 581
Życie
Święty Hospicjusz (w tradycji ludowej znany także jako Saint Sospis) żył w VI wieku i według starożytnego przekazu pochodził z Egiptu, gdzie w młodości wybrał powołanie monastyczne. Szukając jeszcze większej samotności i surowszej ascezy, przybył do Galii i osiadł na półwyspie Cap Ferrat niedaleko Nicei w Prowansji.
Tam zamknął się jako rekluz w na poły zrujnowanej kamiennej wieży, opasawszy się ciężkimi żelaznymi łańcuchami, aby składać dobrowolną pokutę za zbawienie dusz. Za pokarm służył mu jedynie suchy chleb i kilka daktyli, a w Wielkim Poście żywił się wyłącznie korzonkami traw. Dnie i noce spędzał na modlitwie i rozważaniu Pisma Świętego. O jego niezwykłej ascezie, darze proroctwa i cudach obszernie pisał święty Grzegorz z Tours, który szczegóły te poznał od naocznych świadków.
Około 575 roku Hospicjusz przepowiedział okolicznym mieszkańcom zbliżający się najazd dzikich Longobardów, napominając ich do pokuty i nawrócenia, aby przebłagać karę Bożą. Kiedy najeźdźcy spustoszyli okolicę, odnaleźli świętego samotnika w wieży i pojmali go, lecz Bóg w cudowny sposób zachował jego życie. Czując zbliżające się przejście do wieczności, wezwał swego przyjaciela Austadiusza, biskupa Cimiez, który go nawiedził i udzielił mu sakramentów świętych. Święty zmarł w swojej wieży 21 maja 581 roku.
Cuda
Święty Grzegorz z Tours odnotowuje słynny cud, który wydarzył się podczas najazdu Longobardów. Jeden z wojowników podniósł miecz, aby ściąć głowę świętemu pustelnikowi, lecz w tej samej chwili jego ręka w cudowny sposób zdrętwiała i uschła w powietrzu, a miecz wypadł mu na ziemię. Zdjęty lękiem wojownik padł do stóp męża Bożego, błagając o przebaczenie. Hospicjusz pomodlił się do Boga, uczynił znak krzyża nad jego ręką i wnet przywrócił jej pełne zdrowie. Wdzięczny wojownik nawrócił się wówczas na wiarę chrześcijańską i sam wstąpił do stanu zakonnego.
Kult i patronat
Wspomnienie liturgiczne świętego Hospicjusza przypada 21 maja. Martyrologium Rzymskie wspomina go w pobliżu Nicei w Prowansji, sławiąc go jako rekluza o niezwykłej wstrzemięźliwości, który przepowiedział nadejście Longobardów. Jego relikwie spoczywają w katedrze w Nicei, w Villefranche oraz w sanktuarium na przylądku Cap Ferrat (San-Sospis). W sztuce ukazywany jest jako pustelnik skuty żelaznymi łańcuchami w kamiennej wieży, trwający na modlitwie przed krucyfiksem. Czczony jest jako patron półwyspu Cap Ferrat i orędownik w niebezpieczeństwach zniszczeń wojennych.
Tego samego dnia, 21 maja, wspomina się również
- Święty Hemming z Turku, biskup Wiek 14
- Święty Teobald z Vienne, biskup Wiek 11
- Błogosławiony Jan Mopinot, zakonnik i męczennik Wiek 18
- Święci męczennicy aleksandryjscy w Zielone Świątki, męczennicy Wiek 4
- Święty Karol Eugeniusz de Mazenod, biskup Wiek 19
- Święty Manko z Évory, męczennik Wiek 6
- Święty Patern z Vannes, biskup Wiek 6
- Święty Polieukt z Cezarei, męczennik Wiek 4
- Święty Tymoteusz, diakon i męczennik Wiek 4