Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 6 › Życiorysy › Święty Markulf

Święty Markulf
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Markulf
Święty Markulf. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · OPAT

Święty Markulf

Dzień wspomnienia
1 maja
Okres
Wiek 6
Śmierć
588

Życie

Święty Markulf (Marcoul) urodził się pod koniec V wieku w Bayeux w Galii w szlacheckiej rodzinie. Od najmłodszych lat uczył się chrześcijańskich cnót, a po śmierci rodziców rozdał cały swój spadek ubogim i potrzebującym, aby bez przeszkód iść za Chrystusem. W wieku trzydziestu lat otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Possessora.

Pragnąc nieustannego kontemplowania Boga i ascezy, Markulf wycofał się do życia pustelniczego na samotną wyspę u wybrzeży Małej Brytanii (Bretanii). Spędzał tam dni na najsurowszym poście, nocnych czuwaniach i rozważaniu Pisma Świętego. Jednak jego pustelniczy spokój szybko przyciągnął wielu uczniów pragnących kierownictwa duchowego.

Markulf rozpoznał Boże powołanie do poświęcenia się wspólnemu życiu monastycznemu, dlatego w Nanteuil (Nantoli) na półwyspie Cotentin założył klasztor i został jego pierwszym opatem. Jako mnich i opat mądrze kierował powierzonymi mu braćmi, głosił Ewangelię okolicznej ludności i umacniał ich w wierze. Odwiedził także króla frankijskiego Childeberta I, u którego wyprosił opiekę i ziemie dla swojego klasztoru. Zmarł w pokoju w swoim klasztorze 1 maja 558 roku.

Cuda

Święty Markulf został obdarzony cudownym darem uzdrawiania chorych, zwłaszcza cierpiących na ciężkie choroby skóry i obrzęki szyi (skrofuły). Według tradycji królowie frankijscy przez wieki po koronacji w Reims pielgrzymowali do jego grobu w Corbeny, gdzie otrzymywali łaskę leczenia chorych na skrofulozę poprzez nakładanie rąk i dotyk.

Kult i patronat

Liturgiczne wspomnienie świętego Markulfa obchodzone jest 1 maja. Martyrologium Rzymskie odnotowuje jego wspomnienie na wyspie Małej Brytanii, czcząc go jako pustelnika, a następnie mnicha i opata klasztoru w Nanteuil. Jego relikwie zostały później przeniesione do Corbeny w prowincji Szampania. W sztuce przedstawiany jest w habit opackim z pastorałem, często nakładający rękę na chorego z obrzękiem szyi. Czci się go jako patrona cierpiących na choroby skóry, skrofuły i zakaźne wysypki.

Tego samego dnia, 1 maja, wspomina się również