Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święta Monika

Święta Monika
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Monika
Święta Monika. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · MATKA ŚWIĘTEGO AUGUSTYNA

Święta Monika

Dzień wspomnienia
27 sierpnia
Okres
Wiek 4
Śmierć
387

Życie

Święta Monika, chrześcijańska wdowa i matka świętego Augustyna, urodziła się z chrześcijańskich rodziców w Tagaście w Numidii (północna Afryka) w 333 roku. Jeszcze jako bardzo młoda dziewczyna została wydana za Patrycjusza, urzędnika w Tagaście, który był poganinem o gwałtownym charakterze i prowadził rozwiązłe życie. Życie małżeńskie Moniki było naznaczone ciężkimi próbami, lecz ona swoją niewyczerpaną łagodnością, cierpliwością i nieustanną modlitwą sprawowała prawdziwy apostolat wśród kobiet i matek swojego miasta. Swoim cnotliwym życiem ostatecznie wymodliła nawrócenie swojego męża Patrycjusza, który przed śmiercią przyjął wiarę chrześcijańską i chrzest.

W małżeństwie urodziła troje dzieci: Augustyna, Nawigiusza i córkę Perpetuę. Cały jej matczyny wysiłek i bolesna troska skierowane były na najstarszego syna Augustyna, który był uparty, błądził w błędach manichejskiej herezji i żył nieuporządkowanie. Kiedy Augustyn popadł w ciężkie grzechy w Kartaginie, Monika dosłownie wołała do Boga o duszę swojego syna. Pociechę przyniósł jej pewien święty biskup znamienitymi słowami: Nie może zginąć syn tylu łez.

Kiedy Augustyn potajemnie odpłynął do Rzymu, Monika udała się za nim, a potem podążyła za nim także do Mediolanu. Tam spotkała świętego Ambrożego, biskupa Mediolanu, który stał się jej duchowym oparciem i za którego pośrednictwem przeżyła niezmierną radość, widząc nawrócenie Augustyna po siedemnastu latach modlitw i łez. Spędziła z synem sześć miesięcy spokoju w Cassiciacum, a potem z radością uczestniczyła w jego chrzcie w Wielką Sobotę 387 roku w Mediolanie. Wyruszając w drogę powrotną do Afryki, zatrzymali się w rzymskim porcie Ostia u ujścia Tybru. Tam, po wzniosłej mistycznej rozmowie z synem o radościach niebieskich i gorąco pragnąc niebieskiej ojczyzny, święta Monika zasnęła w Panu w wieku pięćdziesięciu czterech lat, w 387 roku.

Kult i patronat

Liturgiczne wspomnienie świętej Moniki obchodzone jest 27 sierpnia zgodnie z Martyrologium Rzymskim. Została pochowana w Ostii, a w 1430 roku papież Marcin V polecił przenieść jej święte relikwie do Rzymu, gdzie spoczywają dziś w kaplicy w bazylice świętego Augustyna. W sztuce sakralnej przedstawiana jest jako godna wdowa w welonie, trzymająca w ręku krucyfiks, różaniec i modlitewnik, często ze łzą na twarzy lub w rozmowie z synem Augustynem. Jest główną patronką chrześcijańskich matek, żon, wdów oraz tych, którzy modlą się o nawrócenie błądzących członków rodziny.

Tego samego dnia, 27 sierpnia, wspomina się również