Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 7 › Życiorysy › Święty Chad z Lichfield

Święty Chad z Lichfield
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Chad z Lichfield
Święty Chad z Lichfield. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Chad z Lichfield

Dzień wspomnienia
2 marca
Okres
Wiek 7
Śmierć
672

Życie

Święty Chad, znany również jako Ceadda, urodził się w Northumbrii w szlacheckiej rodzinie Anglów na początku VII wieku. Miał trzech braci, którzy również zostali kapłanami: świętego Cedda, Kinibila i Celina. W wczesnej młodości kształcił się w klasztorze Lindisfarne pod kierunkiem świętego Aidana, a następnie udał się do Irlandii, gdzie w klasztorze Rathmelsige z wielką gorliwością studiował Pismo Święte i ćwiczył się w mniszym ascetyzmie u boku świętego Egberta. Powróciwszy do ojczyzny, pomógł bratu Ceddowi w założeniu klasztoru Lastingham w Yorkshire, a po śmierci brata na skutek zarazy w 664 roku został jego następcą jako opat.

Gdy święty Wilfryd udał się do Galii na sakrę biskupią i zatrzymał się tam na dłużej, król Oswiu zdecydował, że Chad obejmie stolicę biskupią w Yorku. Chad otrzymał sakrę w Worcester z pomocą dwóch biskupów brytyjskich. Jako pasterz Yorku przemierzał swoją rozległą diecezję pieszo, niczym apostoł, głosząc Ewangelię we wsiach, polach i dworach. Gdy nowy arcybiskup Canterbury, święty Teodor z Tarsu, stwierdził nieprawidłowości w sposobie jego wyświęcenia i zażądał zwrotu stolicy Wilfrydowi, Chad z głęboką pokorą odpowiedział, że chętnie zrzeka się urzędu, do którego nigdy nie uważał się za godnego. Zdumiony jego pokorą Teodor dopełnił jego wyświęcenia według obrządku katolickiego i przywrócił go do Lastingham.

W 669 roku arcybiskup Teodor wezwał Chada do objęcia urzędu biskupa Mercji i Lindisi. Chad przeniósł siedzibę biskupią do Lichfield, gdzie obok katedry wzniósł klasztor, w którym usuwał się na modlitwę i rozważanie z siedmioma współbraćmi. Zarządzał diecezją z wyjątkową świętością, idąc śladami dawnych ojców. Otrzymawszy wizję o rychłym odejściu, spokojnie oddał duszę Bogu 2 marca 672 roku.

Cuda

Święty Beda Czcigodny odnotowuje, że na siedem dni przed śmiercią Chada jego wierny uczeń Owin usłyszał melodyjny śpiew niebiański, który zstąpił z nieba na dach celi biskupa, a potem ponownie wzniósł się ku wyżynom. Chad wyjawił mu, że byli to aniołowie posłani, aby wezwać go po wieczną nagrodę. Liczne uzdrowienia działy się przy jego grobie w Lichfield: chorzy odzyskiwali zdrowie, dotykając całunu jego grobu lub zażywając pył z grobowca rozpuszczony w wodzie.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Chada obchodzone jest 2 marca. Martyrologium Rzymskie wspomina go w Lichfield w Anglii jako biskupa, który w trudnych czasach zarządzał Mercją i Lindisi w najwyższej doskonałości życia. W XII wieku jego relikwie przeniesiono do katedry w Lichfield, a w czasach reformacji pobożni katolicy uratowali je przed zniszczeniem. Dziś jego święte relikwie czczone są w katolickiej katedrze świętego Chada w Birmingham. W ikonografii przedstawiany jest w stroju biskupim z mitrą i pastorałem, trzymając w ręku makietę katedry w Lichfield. Jest patronem diecezji Birmingham i Lichfield.

Tego samego dnia, 2 marca, wspomina się również