ŚWIĘTY · BISKUP I OPAT
Święty Eata z Hexham
- Dzień wspomnienia
- 26 października
- Okres
- Wiek 7
- Śmierć
- 686
Życie
Święty Eata był wzorowym pasterzem, zakonnikiem i biskupem, który w VII wieku uświęcił ziemię Nortumbrii na północy Anglii i południu Szkocji swoim cnotliwym życiem oraz ewangeliczną prostotą. Był jednym z dwunastu pierwszych angielskich chłopców, których święty Aidan, apostoł Nortumbrii, osobiście pouczał w wierze i wychowywał do służby kościelnej w klasztorze Lindisfarne. Eata przyjął powołanie monastyczne i odznaczał się wyjątkową łagodnością, pokorą i mądrością.
Już w 651 roku został wybrany na opata klasztoru Melrose nad rzeką Tweed, gdzie przyjął do zakonu świętego Kutberta i powierzył mu posługę przeora. Później został wysłany do Ripon, aby wznieść tam nowy klasztor, lecz gdy przyjęto tam praktykę rzymską, powrócił do Melrose. Po historycznym synodzie w Whitby w 664 roku Eata z chrześcijańskim posłuszeństwem przyjął ogólne decyzje kościelne i król Oswiu ustanowił go opatem Lindisfarne, dokąd zabrał ze sobą również świętego Kutberta, aby łagodnie i cierpliwie przyzwyczaić braci do nowej karności.
Gdy arcybiskup Teodor z Canterbury w 678 roku podzielił rozległą diecezję nortumbryjską, wyświęcił Eatę na biskupa Bernicji, powierzając mu stolice w Hexham i Lindisfarne. Po trzyletnim zarządzaniu obiema wspólnotami Eata zachował Lindisfarne. Lecz gdy w 684 roku święty Kutbert został wybrany na biskupa Hexham, a gorąco pragnął pozostać w Lindisfarne, Eata z wielkoduszną i braterską miłością zamienił się stolicą biskupią ze swoim dawnym uczniem. Ostatnie dwa lata życia spędził jako biskup Hexham, kontynuując we wszystkim swoje surowe i skromne życie monastyczne. Odszedł do Pana w pokoju i świętości 26 października 686 roku w Hexham.
Kult i patronat
Martyrologium Rzymskie wspomina świętego Eatę, biskupa, dnia 26 października, podkreślając, że był mężem niezwykłej łagodności i prostoty, który mądrze zarządzał klasztorami oraz Kościołami i do końca życia nigdy nie odstąpił od surowego życia ascetycznego. Jego ciało zostało pochowane na zewnątrz kościoła w Hexham, a później uroczyście przeniesione do katedry obok głównego ołtarza. W sztuce sakralnej przedstawia się go w stroju biskupim z mitrą i pastorałem, trzymającego w ręku księgę Reguły zakonnej oraz model kościoła w Hexham. Jest patronem diecezji Hexham i Newcastle, zakonników oraz tych, którzy pielęgnują chrześcijańską cichość i pokorę.
Tego samego dnia, 26 października, wspomina się również
- Błogosławiony Bonawentura z Potenzy, prezbiter Wiek 18
- Święci Lucjan i Marcjan, męczennicy Wiek 3
- Święty Amand ze Strasburga, biskup Wiek 4
- Święty Aptoniusz z Angoulême, biskup Wiek 6
- Święty Cedd, biskup Wiek 7
- Święty Fulko z Pawii, biskup Wiek 13
- Święty Rustyk z Narbony, biskup Wiek 5
- Święty Wita (Albuin) z Büraburga, biskup Wiek 8
- Błogosławiony Damian Furcheri, prezbiter Wiek 15
- Święci Rogacjan i Felicyssim, męczennicy Wiek 3
- Święty Bean z Mortlach, biskup Wiek 11
- Święty Zygebald z Metzu, biskup Wiek 8