Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 7 › Życiorysy › Święty Eugeniusz I

ŚWIĘTY · PAPIEŻ

Święty Eugeniusz I

Dzień wspomnienia
2 czerwca
Okres
Wiek 7

Życie

Święty Eugeniusz I był obywatelem rzymskim pochodzącym z pierwszej dzielnicy kościelnej Rzymu, synem Rufiniana. Od najwcześniejszej młodości poświęcił się służbie kościelnej i cieszył się wśród kleru rzymskiego szczególnym uznaniem z powodu swojej łagodności, świętości oraz chrześcijańskiej hojności. Gdy papież święty Marcin I został 18 czerwca 653 roku z rozkazu bizantyjskiego cesarza Konstansa II przemocą wywieziony z Rzymu z powodu niewzruszonej obrony prawowierności przeciwko herezji monotelityzmu, Kościołem tymczasowo zarządzał archiprezbiter, archidiakon oraz primiceriusz notariuszy. Po ponad roku stolicą bez papieża, podczas gdy papież Marcin cierpiał jeszcze na wygnaniu, Eugeniusz został 10 sierpnia 654 roku wybrany i wyświęcony na biskupa Rzymu, co wygnany papież Marcin później z ojcowską miłością zaakceptował.

Dwór cesarski w Konstantynopolu miał nadzieję, że nowy papież ustąpi przed wolą cesarską i przyjmie monotelityzm, jednak Eugeniusz wykazał niewzruszoną wierność nauce katolickiej. Gdy wysłał swoich legatów do Konstantynopola z listami do cesarza Konstansa II oraz wyznaniem prawdziwej wiary, posłowie pozwolili zyskać się dworzanom bizantyjskim i przywieźli do Rzymu list synodalny nowego patriarchy Konstantynopola, Piotra. List ten sformułowany był w niejasnych i dwuznacznych wyrażeniach, celowo unikając uznania dwóch woli i dwóch działań w Chrystusie Panu. Gdy list ten w 656 roku odczytano przed duchowieństwem i ludem w bazylice Świętej Marii Większej, wierni z obrzydzeniem go odrzucili i nie pozwolili papieżowi opuścić bazyliki, dopóki uroczystie nie obiecał, że w żaden sposób go nie przyjmie.

Rozwścieczeni namiestnicy cesarscy otwarcie grozili, że Eugeniusza spotka ten sam los co jego męczeńskiego poprzednika Marcina i że zostanie stracony. Od cesarskich prześladowań papieża uratowała niespodziewana klęska militarna wojsk bizantyjskich w starciu z Saracenami. Podczas swojego pontifikatu Eugeniusz przyjął młodego świętego Wilfryda podczas jego pierwszej wizyty w Rzymie; archidiakon Bonifacy przyprowadził go przed oblicze papieża, a Eugeniusz położył rękę na jego głowie, pomodlił się za niego i go błogosławił. Dla różnych stron świata chrześcijańskiego wyświęcił dwudziestu jeden biskupów. Święcie zasnął w Panu w Rzymie 2 czerwca 657 roku.

Kult i patronat

Kościół katolicki obchodzi wspomnienie świętego Eugeniusza I 2 czerwca, jak zapisano w Martyrologium Rzymskim. Pochowany jest w bazylice Świętego Piotra w Watykanie. Czci się go jako łagodnego i stałego pasterza, który zachował jedność i prawowierność Stolicy Rzymskiej wobec nacisków cesarskiego absolutyzmu. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w stroju papieskim z tiarą i krzyżem, trzymając w ręku księgę lub zwój na znak obrony prawowierności.

Tego samego dnia, 2 czerwca, wspomina się również