Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 7 › Życiorysy › Święta Batylda

Święta Batylda
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Batylda
Święta Batylda. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · KRÓLOWA I ZAKONNICA

Święta Batylda

Dzień wspomnienia
30 stycznia
Okres
Wiek 7
Śmierć
680

Życie

Święta Batylda (lub Batylda Frankijska) była królową i zakonnicą, która w VII wieku uświęciła Królestwo Franków swoim świętym życiem, mądrym rządem i troską o ubogich. Pochodziła z anglosaskiej Anglii, lecz jako młoda dziewczyna została pojmana przez piratów i sprzedana w niewolę do Galii, do służby u Erchinoalda, majordoma neustryjskiego dworu królewskiego. Pomimo niewolniczego stanu Batylda odznaczała się wyjątkowym pięknem ducha, pobożnością, skromnością i mądrością, tak że pan powierzył jej prowadzenie całego gospodarstwa. Po śmierci swojej żony Erchinoald chciał ją poślubić, lecz Batylda w swej pokorze ukryła się i uniknęła tego zaszczytu.

Młody król Neustrii Chlodwig II dostrzegł jej rzadkie cnoty i szlachetność, wykupił ją z niewoli i w 649 roku poślubił jako swoją prawną małżonkę. Zostałszy królową, Batylda nie popadła w pychę, lecz jej świętość zajaśniała novym blaskiem: spędzała godziny na modlitwie, odwiedzała chorych i ubogich oraz była prawdziwą matką swojego ludu. Król Chlodwig II zmarł w 656 roku, pozostawiając ją z trzema małoletnimi synami: Chlotarem, Childerykiem i Teodorykiem. Możnowładcy ogłosili królem pięcioletniego Chlotara III, a Batylda objęła rządy w królestwie jako regentka.

Z radą świętych biskupów Eligiusza z Noyon, Audoena z Rouen i Leodegara z Autun, królowa Batylda przeprowadziła dalekosiężne reformy ewangeliczne. Pamiętając o własnej niewoli, zniosła prawem hańbiący handel chrześcijańskimi niewolnikami, wykupywała jeńców z własnych środków i zdecydowanie wykorzeniła symonię wśród kleru. Ze swojego majątku wzniosła liczne szpitale i założyła słynne klasztory: opactwo Corbie dla mnichów oraz opactwo Chelles pod Paryżem dla zakonnic, a także wielkodusznie wspierała opactwa Jumièges, Jouarre i Luxeuil.

Gdy jej synowie dorśli do samodzielnych rządów, Batylda z radością opuściła dwór królewski i udała się do swojego ukochanego opactwa Chelles. Złożyła insygnia i szaty królewskie, prosząc, by w klasztorze zająć najniższe miejsce za nowicjuszkami. Spędzała dnie na pracy ręcznej, gotowaniu i własnoręcznym posługiwaniu chorym. Po piętnastu latach ukrytego życia zakonnego, przeczuwając svoje odejście, zasnęła w Panu w pokoju na początku 680 roku w Chelles.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętej Batyldy 30 stycznia (w niektórych rejonach 26 stycznia). Papież Mikołaj I wpisał ją do katalogu świętych, a jej ciało przez wieki z wielką pobożnością czczono w opactwie Chelles pod Paryżem. W sztuce sakralnej przedstawiana jest w stroju królewskim, na który nakłada welon i habit zakonny, trzymając w ręku model kościoła lub opactwa, naczynie do posługiwania ubogim oraz rozerwane łańcuchy niewolników. Jest patronką wdów, matek, nawróconych, niewolników i ubogich.

Tego samego dnia, 30 stycznia, wspomina się również