Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 7 › Życiorysy › Święty Marcin I

ŚWIĘTY · PAPIEŻ I MĘCZENNIK

Święty Marcin I

Dzień wspomnienia
13 kwietnia
Okres
Wiek 7

Życie

Święty Marcin I urodził się w Todi nad rzeką Tyber w szlacheckiej rodzinie jako syn Fabricjusza. Odznaczał się wyjątkowym umysłem, głęboką wiedzą i wielką miłością do ubogich. Służył jako diakon Kościoła rzymskiego, a papież Teodor I wysłał go jako apokryzjarza do Konstantynopola w celu obrony prawowierności. Po śmierci papieża Teodora Marcin został 21 lipca 649 roku wybrany na biskupa Rzymu i wyświęcony bez oczekiwania na zatwierdzenie cesarskie. Natychmiast po objęciu urzędu zwołał w Bazylice Laterańskiej słynny synod laterański, na którym zgromadziło się stu pięciu biskupów. Na synodzie odrzucono edykty cesarskie: Ektezis cesarza Herakliusza oraz Typos cesarza Konstansa II, uroczyście ogłaszając prawdę katolicką o dwóch wolach i dwóch działaniach w Chrystusie, a patriarchów monoteleckich ekskomunikowano.

Cesarz Konstans II wysłał wówczas egzarchę Olimpiusza do Rzymu z rozkazem zmuszenia papieża do podpisania Typosu lub zgładzenia go. Olimpiusz próbował zabić papieża podczas udzielania Komunii Świętej, lecz Opatrzność Boża cudownie oślepiła zamachowca i ocaliła papieża. Cesarz wysłał następnie w 653 roku nowego egzarchę, Teodora Kalliopę, który z uzbrojonymi żołnierzami wtargnął do Bazyliki Laterańskiej i uwięził chorego papieża leżącego przed ołtarzem. Aby zapobiec rozlewowi krwi swoich wiernych, Marcin dobrowolnie się poddał.

Został uprowadzony w długą i wyczerpującą podróż morską do Konstantynopola, gdzie po przybyciu pozostawiono go na pokładzie wystawionego na pośmiewisko tłumu, a następnie wtrącono do więzienia Prandearia, gdzie przez dziewięćdziesiąt trzy dni cierpiał z powodu głodu, zimna i pragnienia. Postawiono go przed senatem pod fałszywymi zarzutami politycznymi, jednak prawdziwym powodem była jego odmowa kompromisu w sprawach wiary. Publicznie go rozdziano, zakuto w ciężkie łańcuchy i wleczono ulicami miasta, a potem wtrącono do więzienia Diomeda. Cesarz skazał go na wygnanie do Chersonia na Krymie, gdzie panował straszliwy głód. Pozostawiony bez pomocy, papież spędził ostatnie dni na wygnaniu na modlitwie i cierpieniu za jedność Kościoła. Zmarł w Chersoniu 16 września 655 roku, otrzymując koronę męczeńską.

Cuda

Pan osławił świętego papieża Marcina wieloma cudami. Został cudownie ocalony od miecza zabójcy na Lateranie, gdy zamachowiec nagle stracił wzrok. W Chersoniu oraz po jego śmierci na jego grobie w kościele Błogosławionej Dziewicy Maryi w Blachernach koło Chersonia działy się liczne cudowne uzdrowienia chorych.

Kult i patronat

Kościół katolicki obchodzi wspomnienie świętego Marcina I 13 kwietnia, a jego pamiątka obchodzona jest także 12 listopada, podczas gdy Kościół wschodni czci go 13 kwietnia i 15 września. Większa część jego świętych relikwii została przeniesiona do Rzymu, gdzie spoczywa w kościele San Martino ai Monti. Jest ostatnim papieżem męczennikiem w historii Kościoła. W sztuce przedstawiany jest w szatach papieskich z tiarą, trzymając łańcuchy, gałązkę palmową męczeństwa oraz księgę kanonów synodalnych.

Tego samego dnia, 13 kwietnia, wspomina się również