Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święci Marek i Marcelian

Święci Marek i Marcelian
Kliknij, aby powiększyć
×
Święci Marek i Marcelian
Święci Marek i Marcelian. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘCI · MĘCZENNICY

Święci Marek i Marcelian

Dzień wspomnienia
18 czerwca
Okres
Wiek 4

Życie

Święci Marek i Marcelian byli rodzonymi braćmi, szanowanymi obywatelami rzymskimi, którzy przyjęli święcenia diakonatu i ponieśli chwalebne męczeństwo w Rzymie pod koniec trzeciego lub na początku czwartego wieku, w czasach cesarza Dioklecjana. Z powodu swojego przywiązania do Chrystusa i niestrudzonej pracy w Kościele rzymskim, bracia zostali aresztowani i wtrąceni do więzienia. Sędzia dał im trzydzieści dni zwłoki do wykonania wyroku śmierci, aby mogli zmienić zdanie i złożyć ofiarę rzymskim bogom.

Podczas tych dni w więzieniu odwiedzili ich rodzice, Trankwilin i Marcja, którzy w tym czasie byli jeszcze poganami. We łzach błagali synów, aby zlitowali się nad ich starością, wyrzekli się wiary chrześcijańskiej i ratowali swoje młode życie. W tych chwilach najcięższej walki duchowej do więzienia wszedł święty Sebastian, oficer cesarski i potajemny chrześcijanin. Natchniony przez Ducha Świętego, Sebastian przemówił z taką mocą o przemijalności życia ziemskiego i wiecznej chwale nieba, że utwierdził braci w niezłomnej wierności Chrystusowi. Jego słowa zadziałały tak cudownie, że na chrześcijaństwo nawrócili się sami rodzice, Trankwilin i Marcja, a także wielu obecnych przyjaciół i funkcjonariuszy więziennych.

Kiedy upłynął czas zwłoki, Marek i Marcelian zostali ponownie postawieni przed rzymskim sędzią Fabianem. Ponieważ wytrwale odmawiali odstępstwa od wiary, sędzia nakazał przywiązać ich do drewnianych słupów i przybić ich nogi gwoździami. W tych strasznych mękach bracia spędzili cały dzień, śpiewając pochwały Bogu: "Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia mieszkają razem" (Ps 133,1Pieśń stopniów Dawida. Oto jako dobra, a jako wdzięczna rzecz, mieszkać braciéj spółem.). Następnego dnia zostali przebici włóczniami, kończąc w ten sposób swoją męczeńską drogę i wchodząc do wiecznej radości Pana.

Kult i patronat

Wspomnienie świętych Marka i Marceliana obchodzone jest 18 czerwca. Zostali pochowani przy Via Ardeatina na cmentarzu świętej Balbiny, w pobliżu katakumb świętej Domicylli. W dziewiątym wieku ich święte ciała zostały przeniesione do rzymskiego kościoła świętych Kosmy i Damiana, gdzie zostały ponownie uroczyście odnalezione w 1583 roku za czasów papieża Grzegorza XIII. Tam spoczywają do dziś w czcigodnym grobie, w pobliżu którego znajduje się starożytny fresk przedstawiający obu męczenników obok Najświętszej Bogurodzicy.

W sztuce chrześcijańskiej święci Marek i Marcelian przedstawiani są jako młodzi diakoni przywiązani do słupa, z gwoździami w nogach i palmami zwycięstwa w dłoniach. Wierny lud czci ich jako patronów braci, rodzin chrześcijańskich i wytrwałości w wierze wobec najtrudniejszych prób życiowych.

Tego samego dnia, 18 czerwca, wspomina się również