Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święty Charyton

Święty Charyton
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Charyton
Święty Charyton. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · OPAT

Święty Charyton

Dzień wspomnienia
28 września
Okres
Wiek 4
Śmierć
350

Życie

Święty Charyton był opatem i wielką postacią duchową, który położył fundamenty pod mnisi styl życia na Pustyni Judzkiej w IV wieku. Pochodzący z Ikonium w Likaonii, w Azji Mniejszej, Charyton już w młodości podczas prześladowań zniósł uwięzienie i ciężkie męki z powodu wyznawania wiary chrześcijańskiej, pozostając niezłomnym wyznawcą. Gdy nastał pokój w Kościele, udał się z pielgrzymką do Jerozolimy i miejsc świętych. W drodze schwytali go rozbójnicy i zaprowadzili do swojej jaskini na Pustyni Faran, lecz dzięki Bożej interwencji rozbójnicy zginęli, a Charyton pozostał wolny.

Postanowił pozostać w tej jaskini i poświęcić się Bogu w surowej ascezie, nieustannej modlitwie i poście. Gdy zaczęli przychodzić do niego liczni uczniowie przyciągnięci jego świętością, Charyton założył słynną ławrę Faran, pierwszą ławrę na Pustyni Judzkiej. Pragnąc większej samotności, później wycofał się i założył ławrę w Duka koło Jerycha, a ostatecznie także Starą Ławrę, znaną jako Ławra Sukijska, w pobliżu Betlejem.

Martyrologium Rzymskie podkreśla, że był niezmordowany w modlitwie i postach, wznosząc wiele ławr na pustyni i mądrze prowadząc swoich mnichów ścieżkami doskonałości ewangelicznej. Święty Charyton wytrwał w surowym życiu pokutnym aż do głębokiej starości, umierając w Panu w pokoju i świętości w swojej Starej Ławrze.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Charytona Opata obchodzone jest 28 września, w dniu odnotowanym w Martyrologium Rzymskim. Na chrześcijańskim Wschodzie i Zachodzie czci się go jako praojca i założyciela monastycyzmu na Pustyni Palestyńskiej. Jego relikwie przez wieki z wielką czcią przechowywano w Starej Ławrze koło Betlejem. W sztuce sakralnej przedstawiany jest jako czcigodny, siwy mnich w habicie mniszym z kapturem, z laseczką w ręku i otwartym zwojem reguły mniszej, w postawie rozważania i modlitwy. Jest patronem mnichów, pustelników i pielgrzymów do Ziemi Świętej, a wierni wzywają go o dar wewnętrznego pokoju, wytrwałości w poście i skupienia w modlitwie.

Tego samego dnia, 28 września, wspomina się również