Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Wspomnienie › Święci Ursus i Wiktor

ŚWIĘCI · MĘCZENNICY

Święci Ursus i Wiktor

Dzień wspomnienia
30 września
Okres
Wiek 4

Życie

Święci Ursus i Wiktor byli odważnymi żołnierzami i męczennikami, którzy dali świadectwo wierze w Jezusa Chrystusa w Solurze, starożytnym Salodurum na ziemiach Helwetów, na początku IV wieku. Należeli do słynnej Legii Tebańskiej, złożonej z chrześcijańskich żołnierzy pochodzących z Górnego Egiptu. Kiedy cesarz Maksymian rozkazał legionowi w Agaunum wziąć udział w prześladowaniu chrześcijan i złożyć ofiary rzymskim bożkom, Ursus i Wiktor wraz ze swymi braćmi odmówili sprzeniewierzenia się chrześcijańskiemu sumieniu.

Zdoławszy uniknąć powszechnej rzezi legionu, Ursus i Wiktor udali się na północ ku Solurze, gdzie nadal dawali świadectwo Ewangelii. Wkrótce jednak cesarski namiestnik Hirtakus nakazał ich uwięzić. Postawieni przed sądem, nieustraszenie odmówili złożenia ofiar bożkom, oświadczając, że uznają tylko jednego Cesarza, Jezusa Chrystusa. Poddano ich ciężkim torturom i rozciąganiu na katowniach, a następnie skazano na śmierć przez ścięcie na moście nad rzeką Aare. Ich ciała wrzucono do rzeki, lecz pobożni chrześcijanie wydobyli je i z czcią pogrzebali.

Kult i patronat

Wspomnienie świętych Ursusa i Wiktora przypada 30 września, jak podaje Martyrologium Rzymskie. Są oni głównymi patronami miasta Solura oraz kantonu Solura w Szwajcarii. Nad ich grobem wznosi się wspaniała katedra świętych Ursusa i Wiktora w Solurze, gdzie do dziś z głęboką czcią przechowywane są ich święte relikwie. W sztuce chrześcijańskiej ukazywani są jako rzymscy oficerowie i rycerze w zbrojach, ze sztandarem, mieczem i palmą męczeńską, niekiedy nad brzegiem rzeki Aare. Wierni wzywają ich orędownictwa jako patronów żołnierzy, oficerów i strażników, a także jako orędowników męstwa w zachowaniu wiary oraz obrony sumienia przed naciskami świata.

Tego samego dnia, 30 września, wspomina się również