Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święty Eubul

ŚWIĘTY · MĘCZENNIK

Święty Eubul

Dzień wspomnienia
7 marca
Okres
Wiek 4
Śmierć
308

Życie

Święty Eubul poniósł męczeńską śmierć za imię Jezusa Chrystusa w Cezarei Palestyńskiej na początku IV wieku, w czasie gwałtownych prześladowań chrześcijan. Jako wierny sługa Boży i gorliwy chrześcijanin, Eubul żywił głęboką miłość braterską wobec tych, którzy cierpieli dla ewangelii. Dowiedziawszy się, że wielu wiernych uwięziono w Cezarei, przybył tam wraz ze swym towarzyszem drogi i bratem w wierze, świętym Hadrianem, aby nawiedzać, pocieszać i duchowo umacniać uwięzionych chrześcijan.

Z powodu owej bezinteresownej miłości chrześcijańskiej Eubul został rozpoznany, pojmany i postawiony przed cesarskim namiestnikiem. Mężnie odmówił złożenia ofiary pogańskim bożkom, świadcząc, że należy wyłącznie do Chrystusa Pana. Dwa dni po tym, jak święty Hadrian złożył swoje świadectwo, Eubula wprowadzono do amfiteatru. Martyrologium Rzymskie podaje, że tam najpierw został poszarpany przez lwy, a następnie ścięty mieczem. W ten sposób oddał swe życie za wiarę, przyjmując niewiędnący wieniec męczeństwa w chwale niebieskiej.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Eubula przypada 7 marca, jak zapisano w Martyrologium Rzymskim. Jego pamięć od dawna otaczana jest w Kościele głębokim szacunkiem, zwłaszcza na ziemiach palestyńskich, gdzie uświęcił ziemię własną krwią. W ikonografii chrześcijańskiej święty Eubul ukazywany jest jako mężny młodzieniec z palmą męczeńską w dłoni, często w obecności lwów lub przy mieczu, narzędziu swego ostatecznego, chwalebnego tryumfu. Wierni uciekają się do niego, prosząc o cnotę miłości braterskiej, o bezinteresowną pomoc uwięzionym i prześladowanym oraz o męstwo w chwilach życiowych prób.

Tego samego dnia, 7 marca, wspomina się również