Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święta Lea

Święta Lea
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Lea
Święta Lea. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · WDOWA

Święta Lea

Dzień wspomnienia
22 marca
Okres
Wiek 4
Śmierć
384

Życie

Święta Lea była szlachetną chrześcijańską wdową i przełożoną wspólnoty zakonnej, która żyła i działała w Rzymie w IV wieku. Pochodziła z bogatej i znamienitej patrycjuszowskiej rodziny senatorskiej. Gdy po śmierci męża wcześnie została wdową, odrzuciła wszelkie propozycje ponownego małżeństwa z najznamienitszymi możnowładcami rzymskimi, decydując się oddać swoje serce niepodzielnie niebieskiemu Oblubieńcowi, Panu Jezusowi Chrystusowi.

Dołączyła do świętego kręgu pobożnych matron rzymskich na wzgórzu Awentyn, zgromadzonych pod przewodnictwem świętej Marcelli i świętego Hieronima. Lea całkowicie poświęciła się chrześcijańskiemu umartwieniu, sprzedała svoje kosztowności i rozdała pieniądze ubogim. Jedwabne i wykwintne szaty zamieniła na surową włosiennicę, spędzając noce na całonocnych czuwaniach modlitewnych, łzach i rozważaniu Pisma Świętego.

Stała się matką i przewodniczką wspólnoty poświęconych dziewic i wdów, którym dawała nieustanny przykład pokory: ta, która niegdyś miała mnóstwo służebnic, teraz dobrowolnie stała się posługaczką wszystkich, sprzątając dom i wykonując najcięższe prace dla swoich sióstr. Święty Hieronim w swoim słynnym liście do Marcelli z wielkim podziwem wysławiał jej wzniosłe cnoty i błogosławione przejście do wieczności, przeciwstawiając jej niebieską chwałę przemijającemu zatraceniu pewnego możnego rzymskiego konsula pogańskiego, który zmarł w tym samym czasie. Święta Lea zmarła w pokoju w Panu w Rzymie w 384 roku.

Kult i patronat

Wspomnienie świętej Lei, wdowy, obchodzone jest 22 marca w Kościele rzymskokatolickim według wpisu w Martyrologium Rzymskim. Kościół czci ją jako jaśniejący wzór chrześcijańskiego wdowieństwa i ewangelicznego wyrzeczenia się marności światowych. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiana jest w szatach wdowich z welonem na głowie, trzymając w ręku krzyż, różaniec i otwartą księgę modlitw, często z odrzuconą koroną i klejnotami pod stopami. Jest patronką chrześcijańskich wdów, zakonnic oraz osób pielęgnujących ukryte życie modlitwy i pokory.

Tego samego dnia, 22 marca, wspomina się również