ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Serwacy
- Dzień wspomnienia
- 13 maja
- Okres
- Wiek 4
- Śmierć
- 384
Życie
Święty Serwacy był znakomitym i świętym biskupem miasta Tongeren (civitas Tungrorum) w Galii Belgijskiej w IV wieku. Według trwałej tradycji kościelnej pochodził z chrześcijańskiego Wschodu, z Armenii, skąd przez Rzym przybył w zachodnie rejony cesarstwa, aby poświęcić swe życie głoszeniu Ewangelii. Zarządzał diecezją Tongeren w czasach wielkich sporów religijnych i przełomowych soborów, na których broniono prawdy o naturze i bóstwie Jezusa Chrystusa.
Serwacy wyróżnił się jako nieustraszony obrońca nicejskiej prawowierności. Uczestniczył w wielu ważnych soborach i synodach Kościoła swej epoki: na synodzie w Sardyce w 343 roku, gdzie zdecydowanie bronił świętego Atanazego Aleksandryjskiego, na synodzie w Kolonii w 346 roku, gdzie sprzeciwił się ariańskiemu biskupowi Eufratasowi, oraz na synodzie w Rimini w 359 roku, gdzie niezłomnie walczył przeciwko wprowadzaniu dwuznacznych formuł ariańskich. Ze względu na ciągłe najazdy barbarzyńców na ziemie Tongeren Serwacy przeniósł stolicę biskupią do Maastricht nad rzeką Mozą (Traiectum Mosae). Tam kontynuował pracę duszpasterską, wznosząc kościoły i pocieszając wiernych. Zmarł w Panu w Maastricht 13 maja 384 roku.
Cuda
Świętemu Serwacemu towarzyszy bogata tradycja o cudach. Według podania, gdy pielgrzymował do Rzymu do grobów apostołów, modląc się o ocalenie Galii przed barbarzyńskim spustoszeniem, ukazał mu się sam apostoł Piotr i wręczył mu srebrny klucz na znak opieki. Przekazuje się również, że pewnej zimy, gdy zasnął pod gołym niebem, spadł obfity śnieg, który pokrył całą okolicę, lecz przestrzeń wokół ciała świętego pozostała zupełnie sucha i ciepła. Swym pastorałem, według tradycji, wyprowadził także źródło czystej wody na wyschniętej ziemi, aby napoić spragnionych wiernych.
Kult i patronat
Liturgiczne wspomnienie świętego Serwacego obchodzone jest 13 maja według Martyrologium Rzymskiego. Jego święte relikwie odbierają cześć we wspaniałej bazylice świętego Serwacego w Maastricht w Holandii, w słynnym złotym relikwiarzu (Noodkist). W pobożności ludowej zaliczany jest do trzech zimnych ogrodników. W sztuce przedstawiany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymając w ręku srebrny klucz, a u jego stóp leży smok. Jest patronem miasta Maastricht, ślusarzy, kowali, winiarzy oraz bywa wzywany przeciw mrozom i febrze.
Tego samego dnia, 13 maja, wspomina się również
- Błogosławiona Magdalena Albrici, opatka Wiek 15
- Święty Andrzej Hubert Fournet, prezbiter Wiek 19
- Błogosławiona Gemma z Goriano, dziewica Wiek 15
- Święta Agnieszka z Poitiers, opatka Wiek 6