Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święty Spirydon z Tremituntu

Święty Spirydon z Tremituntu
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Spirydon z Tremituntu
Święty Spirydon z Tremituntu. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP

Święty Spirydon z Tremituntu

Dzień wspomnienia
12 grudnia
Okres
Wiek 4
Śmierć
348

Życie

Święty Spirydon urodził się na wyspie Cypr pod koniec trzeciego wieku w skromnej i pobożnej rodzinie rolników. W młodości ożenił się i miał córkę Irenę, żyjąc jako prosty pasterz owiec i spędzając dni na prostej pracy, modlitwie i niewyczerpanej miłości do ubogich, z którymi dzielił się wszystkim, co posiadał. Po przedwczesnej śmierci swojej małżonki Spirydon ještě ściślej poświęcił się Bogu w samotności i ascezie, lecz zachował swoją posługę pasterską, strzegąc stada.

Gdy w cypryjskim mieście Tremitunt zwolniła się stolica biskupa, lud chrześcijański, rozpoznawszy jego wyjątkową świętość, prostotę i mądrość serca, jednomyślnie wybrał Spirydona na swojego biskupa. Jako pasterz dusz Spirydon nie porzucił swojej skromnej laski pasterskiej ani prostej czapki pasterskiej z plecionej wełny, pozostając prawdziwym pasterzem stada pod każdym względem. W 325 roku brał udział w Pierwszym Soborze Powszechnym w Nicei, gdzie swoją głęboką i oświeconą wiarą bronił katolickiej prawowierności przeciwko heretyckiemu arianizmowi, świadcząc o tajemnicy Trójcy Przenajświętszej wobec uczonych filozofów i ojców soborowych. Po powrocie na Cypr nadal z wielką łagodnością i miłością prowadził swoje stado aż do spokojnego odejścia do Pana w połowie czwartego wieku.

Cuda

Świętego Spirydona odznaczał niezwykły dar czynienia cudów, dzięki któremu jego dzieła wychwalano na ustach wszystkich wiernych. Tradycja przekazuje, że na Soborze Nicejskim, aby wyjaśnić tajemnicę Trójcy Przenajświętszej, wziął do ręki zwykłe naczynie gliniane (cegłę) i je ścisnął: w tym momencie buchnął z niego płomień w górę, woda wypłynęła na podłogę, a ziemia pozostała w jego ręku, pokazując, jak trzy różne rzeczywistości tworzą jedną istotę. Równieź na jego modlitwę w czasie ciężkiej suszy spadł obfity deszcz, a złodzieje, którzy nocą przyszli ukraść jego owce, zostali niewidzialną siłą związani aż do rana, kiedy święty biskup łagodnie ich skarcił, uwolnił i podarował im jednego barana, aby ich trud nie był daremny.

Kult i patronat

Kościół Rzymskokatolicki obchodzi wspomnienie świętego Spirydona, biskupa, 12 grudnia według Martyrologium Rzymskiego. Jego nienaruszone ciało spoczywa dziś w mieście Korfu na greckiej wyspie o tej samej nazwie, dokąd zostało przeniesione w piętnastym wieku i gdzie stanowi jedno z największych sanktuariów świata chrześcijańskiego. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w szatach biskupich, z charakterystyczną czapką pasterską z plecionej trzciny lub wełny na głowie, trzymając laskę biskupią i cegłę, z której wydobywają się płomień i woda. Jest patronem wyspy Korfu, Cypru, pasterzy, garncarzy i ubogich.

Tego samego dnia, 12 grudnia, wspomina się również