Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święta Emerencjana

Święta Emerencjana
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Emerencjana
Święta Emerencjana. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · MĘCZENNICA

Święta Emerencjana

Dzień wspomnienia
23 stycznia
Okres
Wiek 4
Śmierć
304

Życie

Święta Emerencjana była rzymską męczennicą, która zaświadczyła o swojej wierze na początku IV wieku. Według dawnej tradycji Kościoła była siostrą mleczną słynnej rzymskiej męczennicy, świętej Agnieszki, córką jej mamki. Choć była zaledwie katechumenką przygotowującą się do przyjęcia sakramentu świętego chrztu, Emerencjana nosiła w sercu niezłomną wiarę w Jezusa Chrystusa i żywiła głęboką siostrzaną miłość do świętej Agnieszki.

Kilka dni po męczeńskiej śmierci i pogrzebie Agnieszki, Emerencjana udała się do jej grobu przy Via Nomentana, aby w pokoju pomodlić się i podziękować Bogu za zwycięstwo siostry. Gdy gorliwie modliła się przy grobie, niespodziewanie zaatakowała ją rozjuszona grupa pogan. Żądali, aby opuściła to miejsce i wyrzekła się chrześcijaństwa, lecz młoda dziewica odważnie wyznała swoją wiarę w Chrystusa i skarciła ich za bezbożność oraz zabójstwo niewinnej Agnieszki.

Poganie rzucili się wówczas na nią i obrzucili ją ciężkimi kamieniami. W ten sposób święta Emerencjana oddała swoje życie, przyjmując chrzest we własnej krwi, tak zwany chrzest krwi, i dołączając do swojej siostry mlecznej w niebieskich progach.

Kult i patronat

Wspomnienie świętej Emerencjany obchodzone jest 23 stycznia, jak odnotowuje Martyrologium Rzymskie. Jej święte ciało spoczęło na tak zwanym Cmentarzu Większym (Coemeterium Maius) przy Via Nomentana, niedaleko grobu świętej Agnieszki, gdzie później wzniesiono dedykowany jej kościół. W sztuce sakralnej przedstawiana jest jako młoda dziewica z kamieniami zebranymi w fałdach sukni, trzymająca w ręku palmę męczeńską lub lilię, symbol nieskazitelnej czystości. Wierni uciekają się do niej w modlitwach jako patronki katechumenów, nieochrzczonych dzieci oraz wszystkich poszukujących drogi do świętego chrztu, prosząc o jej wstawiennictwo o siłę w chwilach publicznego świadectwa wiary.

Tego samego dnia, 23 stycznia, wspomina się również