Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 4 › Życiorysy › Święty Jerzy

Święty Jerzy
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Jerzy
Święty Jerzy. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · MĘCZENNIK

Święty Jerzy

Dzień wspomnienia
23 kwietnia
Okres
Wiek 4
Śmierć
303

Życie

Święty Jerzy był sławnym męczennikiem, który zaświadczył o swojej wierze w Jezusa Chrystusa i poniósł śmierć w mieście Lydda, starożytnym Diospolis w Palestynie, na początku czwartego wieku, u progu czasów cesarza Konstantyna. Według dawnej tradycji Kościoła, Jerzy pochodził z chrześcijańskiej rodziny w Kapadocji i służył jako wysoki oficer w armii cesarskiej. Kiedy władze cesarskie wydały okrutne dekrety przeciwko chrześcijanom, żądając od żołnierzy i urzędników składania ofiar rzymskim bożkom, Jerzy nie chciał wyrzec się swego Boskiego Władcy.

Dobrowolnie wystąpił przed władze, publicznie wyznał, że jest chrześcijaninem i zrzekł się wojskowych zaszczytów. Z tego powodu został poddany długotrwałym i ciężkim mękom: rozciągano go na kole z ostrzami, biczowano i maltretowano, lecz on wszystko znosił z nieziemskim spokojem i ufnością w Bogu. Jego niezłomna wytrwałość i wiara przyciągnęły wielu obserwatorów do Chrystusa. Skazany na śmierć przez ścięcie, poniósł śmierć męczeńską pod murami miasta Lydda, kończąc swój chwalebny bój i otrzymując niewiędnący wieniec niebieskiej chwały (2 Tm 4,7-8Potykaniem dobrem potykałem się, zawodum dokonał, wiaręm zachował.).

Cuda

Święty Jerzy przez wieki cieszy się sławą wielkiego cudotwórcy, a na chrześcijańskim Wschodzie czczony jest z tytułem Wielkomęczennika. Najbardziej znana tradycja kościelna, która stała się powszechnie znana w całym świecie chrześcijańskim dzięki Złotej Legendzie Jakuba de Voragine, mówi o tym, jak święty Jerzy uratował miasto przed strasznym smokiem. Bestia zatruwała powietrze i żądała ofiar z ludzi, a kiedy los padł na córkę króla, święty Jerzy nadjechał na koniu, uczynił znak krzyża i odważnie przebił potwora swoją włócznią. Następnie przyprowadził smoka przed przerażony lud, wzywając wszystkich mieszkańców, by się nie bali, lecz przyjęli chrzest święty, po czym uśmiercił potwora, a całe miasto nawróciło się na wiarę chrześcijańską. Ten obraz walki ze smokiem jest trwałym symbolem zwycięstwa Chrystusa i chrześcijanina nad diabłem i siłami zła.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Jerzego obchodzone jest 23 kwietnia, jak odnotowują Martyrologium Rzymskie i kalendarze liturgiczne na całym świecie. Jego grób w Lyddzie w Palestynie był od piątego wieku celem niezliczonych pielgrzymów, a nad nim wzniesiono słynną bazylikę. W Rzymie wcześnie zbudowano kościół San Giorgio in Velabro, a jego kult silnie rozprzestrzenił się w Europie Zachodniej, szczególnie w dobie wypraw krzyżowych. Stał się głównym patronem Anglii, która jego czerwony krzyż na białym polu umieściła na swojej fladze, oraz patronem Portugalii, Katalonii, Gruzji i wielu miast oraz diecezji.

Król Edward III ufundował w czternastym wieku słynny Order Podwiązki, oddając go pod opiekę świętego Jerzego, a kaplica w zamku Windsor jest poświęcona jego imieniu. W sztuce przedstawiany jest jako rycerz na białym koniu, przebijający włócznią smoka, trzymający tarczę z czerwonym krzyżem. Święty Jerzy jest głównym patronem żołnierzy, rycerzy, jeźdźców, płatnerzy, rolników i harcerzy, a wierni uciekają się do niego we wszystkich niebezpieczeństwach życia, prosząc o siłę i zwycięstwo w duchowych walkach ze złem.

Tego samego dnia, 23 kwietnia, wspomina się również